Bienvenido a un viaje fascinante: La exploración de tus propias raíces familiares.

Sumergirse en la genealogía es como abrir un libro que cuenta la historia única de quienes vivieron antes que nosotros, tejiendo una narrativa rica en experiencias, desafíos y triunfos.

Imagina desenterrar secretos olvidados en el tiempo, desvelar conexiones sorprendentes y conocer las vidas de aquellos cuyas huellas nos preceden. La investigación genealógica no solo es un acto de curiosidad, sino también una puerta hacia la comprensión de tus orígenes y la herencia que llevas contigo.

Con paciencia y entusiasmo, te aventuras en un mundo lleno de descubrimientos que, eventualmente, te llevarán a la construcción de un árbol genealógico único y valioso.

Como investigar

...

Los Registros Civiles en Galicia

Registro Civil

...

Archivos parroquiales y diocesanos

Eclesiásticos

...

Recursos para genealogía en línea

On line

Resumo do estudo do profesor Gonzalo Navaza sobre a orixe dos apelidos, publicado en A Mesa pola Normalización Lingüística, entre eles podemos atopar os seguintes:
Abade, Abeixón (Abeijón), Araúxo, Arroxo, Vaamonde/Bahamonde, Balde, Baldomar, Baldomir...sigue Baldín
Baldrei
Balteiro
do Barro
Bestilleiro
Bo/Boo
Bocixa
Bodelo
Bustabade
Buxán (Buján)
Cadavide
Caxaraville
Carbia
Caride
Castelao
Caxade
Cebeiro
Cide
Colazo
Corpancho
Corpo
Cosmede/San Cosmede
da Costa
Costas
Costoia
Coto
Cotobade
Couto
Diaz
Dieguez
Fariña
Ferreiro
Feixó (Feijoo/Feijó)
Fole
Fontan/Fontao
Formoso
Freixeiro (Freijeiro)
Freixomil
Gabín
Garrido
Goiáns/Goiás
Gontade
Grande
Gulías
Iánez
Igrexas/da Igrexa (Iglesias)
Irixoa
Julías
Lousada
Louzán
Louzao
Loxo
Mariño
Maside
Méixome
Meixomín
Melide
Mexuto (Mejuto)
Miguez/Miguens
Milleiro
Miraz
Monteiro
Montouto
Mosqueira
Noia
Nóvoa
Outeiro (Otero)
Páez
Pais
Pallares/Pallarés
Paz
Pazo
Pazó
Pousada
Pedraio
Penabade
Pequeno
Proupín
Quintans/Quintás
Rebón
do Rio
Riobó/Rioboo
Ruso
Ruzo
Sa/Saaa
Sambade
San Mamede
Seoane
Soto
Teixedo
Valadares
Valboa
Valcarce
Valcárcel
Vello
Viaño
da Vila/ Davila
Vilaodriz
Vilar
Vilaravide
Vilarverde
Xofre (Jofre)

Gonzalo Navaza
Riqueza onomástica
Unha das grandes riquezas do patrimonio cultural galego é a onomástica, o tesouro dos nomes propios. Nun dos seus dous campos principais, o da onomástica xeográfica ou toponimia, conta desde hai anos con protección legal, o que permitiu descontaminar de alteracións e deturpacións castelanizantes os infinitos nomes de lugar que cobren con palabras da nosa lingua cada recanto do país. No outro campo, o da onomástica persoal ou antroponimia, perviven aínda os efectos dunha oficialidade que non recoñecía dereitos á lingua galega. Con esta nova lei, que modifica algúns artigos do Código Civil e da Lei do Rexistro Civil, ábrese unha porta legal para a recuperación do noso patrimonio.
Pódese prever que o alcance práctico desta novidade legal será menor, e desde logo moito máis lento, ca no caso da toponimia. En primeiro lugar porque mentres que o topónimo galego é unha obrigación legal derivada dun dereito colectivo, a restauración do apelido deturpado descansa na vontade do interesado: é un dereito individual.
En segundo lugar, porque nos topónimos coexistía, xunto coa forma oficial deturpada, a forma viva popular, lexítima galega. Os apelidos, en cambio, en moitos casos só teñen vida oficial, polo que con frecuencia se perde noticia da forma orixinaria. É certo que aínda hai familias apelidadas Otero ou Villar, poñamos por caso, que son coñecidas polos seus veciños como "os de/do Outeiro" ou "Os de/do Vilar", pero a morte paulatina da sociedade campesiña tradicional acaba tamén con eses exemplos de pervivencia, e polo regular as persoas tenden a identificarse coa forma do seu apelido tal coma o aprenderon. Sospeito que moitos Soto, por seguir empregando exemplos de apelidos ben comúns, levarían unha sorpresa ó comprobaren que non hai que remontarse moitas xeracións para dar cos antepasados apelidados (de/do) Souto.

Casuística complexa
O texto da lei 40/1999, ademais de falar de adecuación dos apelidos á lingua correspondente, fala tamén de regularización, o que pode dar lugar a interpretacións erradas. Naturalmente, esa regularización non significa necesariamente uniformización; hai apelidos que presentan variacións dialectais que deben ser preservadas, e o mesmo se podería dicir de variantes gráficas dun mesmo apelido.
Visto que cada apelido ten a súa propia historia, unicamente se poden establecer uns criterios moi xerais para a restauración da nosa onomástica deturpada, pois cada caso require un tratamento específico. Por veces as aparencias enganan, e un apelido como Villamil, por exemplo, que de primeiras semella conter un primeiro elemento villa-, podería corresponder a un topónimo idéntico Villamil, variante de Guillamil (emparentado co primeiro elemento de Guillerme) de xeito que non se trataría dunha forma deturpada, mentres que unha restauración en *Vilamil sería un errado hipergaleguismo.
Unha clasificación xeral dos apelidos galegos pode establecer tres grandes tipos. O primeiro sería o dos apelidos patronímicos, derivados dun nome de pía, con ou sen sufixo (Rodríguez, Fernández, Vázquez, Lourenzo...), que constitúen un grupo relativamente limitado pero moi abundante; o segundo, o dos apelidos toponímicos, derivados dun nome de lugar (Taboada, Outeiro, Souto, Pereira, etc.), e un terceiro dos apelidos que foron en orixe nomes comúns, empregados como sobrenomes, onde cabería distinguir varios subgrupos (alusivos a características físicas, á condición social ou oficio, etc...).
A orde de transmisión
Interesa salientar ademais outra dimensión da nova lei 40/1999, e é a relativa á orde de transmisión, presente no propio título da lei: "Sobre nomes e apelidos e orde dos mesmos". Sería conveniente atender a criterios de preservación do noso patrimonio onomástico á hora de decidir esa orde.
A invariabilidade tradicional, que transmitía como primeiro apelido o primeiro do pai e como segundo o primeiro da nai, non só discriminaba a liña materna na transmisión, senón que conducía á extinción dos apelidos menos frecuentes. Polas propias leis da combinatoria, os apelidos máis comúns tenden a ser cada vez máis comúns, e os menos comúns tenden a desaparecer. No último Congreso Internacional de Ciencias Onomásticas, celebrado en Santiago, o profesor Santamarina ironizaba sobre as fatais consecuencias desa tendencia calculando os centos de anos (non demasiados) que tardariamos os galegos en chamarnos todos Rodríguez, Fernández, González, López ou García. A posibilidade da alteración da orde dos apelidos permite corrixir en parte esa tendencia.
Agradezo o convite da Mesa pola Normalización Lingüística para responder desde A Nosa Terra a cuestións concretas relativas ós nosos apelidos. As fontes de información de manexo son basicamente o material de traballo do Proxecto de Diccionario de Apelidos Galegos, no que participo xunto con Ana I. Boullón, da Universidade de Santiago, e Antón Palacio, da de Vigo. Co recente falecemento do cuarto participante no proxecto, o chorado profesor Fernando Tato, perdemos moitos de nós un grande amigo e a onomástica galega o seu máis entusiasta e lúcido investigador.
Publicado no Semanário A Nosa Terra (Nº 922 - 17/02/2000 - Páxina 17)
...

Genealogías de personajes gallegos

Celebridades

...

Expediciones de gallegos a Cuba en 1854

Listas

...

Censos, padrones, catastros

Índices

...

Explorar nombres y lugares

Onomástica

...

Topónimos de origen germánico

Listados

...

Archivos Histórico Provinciales

Archivos

Apellidos de Galicia

...

En Apelidosgalicia.org disponemos de información de mas de siete mil apellidos. Su distribución por concellos, comarcas de Galicia, por provincias, comunidades de toda España, su etimología, nobiliaria, personajes famosos, heráldica...

Ir a Apelidos de Galicia

Los apellidos gallegos más comunes

García, González, Rodríguez, Fernández, López, Martínez, Sánchez, Pérez, Gómez, Martín, Jiménez, Ruíz, Hernández, Díaz, Moreno, Álvarez, Muñoz, Romero, Alonso, Gutiérrez, Navarro, Torres, Domínguez, Vázquez, Ramos, Gil, Ramírez, Serrano, Blanco, Suárez, Molina, Morales, Ortega, Delgado, Castro, Ortíz, Rubio, Marín, Sanz, Iglesias.

Los apellidos gallegos menos frecuentes

Vilaboi, Seija, Vequez, Allón, Apariz, Gorrity, Desantiago, Martiñeira, Ensa, Doejo, Subirol, Bermolen, Domuiño, Quiveo, Croque, Peirallo, Brisaboa, Láncara, Forcade, Puñín, Cabeceira, Menaz, Outeriño, Do Val, Galáns, Panisse, Gasamán, Villasanín, Ermida, Cantarilla, Lostre, Gaveiras, Dejuane, Segades, Salcido, Astrar, Donacimiento, Taberneiro, Mueso, Corsanego.

...

¿Porqué llevamos apellidos?

Los nombres y apellidos son mucho más que simples etiquetas; son reflejos de la historia, la cultura y las tradiciones de las personas que los llevan.

Apellidos